Categories
poetry

Amritasya putra: vayam

Create ghosts or gods;
the clay is yours.
Attracted to one, repelled by the other,
ghosts and gods are changing,
while the clay remains the same.

Brahman is bliss, a changeless Love;
sorrow is our creation and needless.

You feel happy, you start loving.
In love, happiness blooms.

Yet, my friend, understand,
it’s one coin but the sides are two.

Love is happiness expressed,
happiness is love experienced.

Feel the joy of sharing.
Giving is life, taking is death.

Share what you have,
always full;
the wellspring refills itself.
Your talent, skills or knowledge,
your health, wealth or love,
your time, words or smile.

lacking in nothing,
children of Amrita,
the blissful Brahman;
you are That.

~ Swami Dhyanamritananda
22 Aug 2020

Categories
poetry

ദൈവമെ കൈ തൊഴാം കേള്‍ക്കുമാറാകണം

daivame kaithozham kelkkumaarakanam
paavamamenne nee kaakkumaarakanam
ദൈവമെ കൈ തൊഴാം കേള്‍ക്കുമാറാകണം
പാവമാമെന്നെ നീ കാക്കുമാറാകണം

ennullil bhakthiyundaakumaaraakenam
ninne njanennume kaanumaaraakenam
എന്നുള്ളില്‍ ഭക്തിയുണ്ടാകുമാറാകണം
നിന്നെ ഞാനെന്നുമെ കാണുമാറാകണം

nervazhikkenne nee kondu poyeedanam
nervarum sankadam bhasmamaayeedanam
നേര്‍വഴിക്കെന്നെ നീ കൊണ്ടുപോയീടേണം
നേര്‍വരും സങ്കടം ഭസ്മമാക്കീടേണം

dushtasamsargam varaatheyaayeedanam
sishtaraayullavar thozharaayeedanam
ദുഷ്ട സംസര്‍ഗം വരാതെയായീടേണം
ശിഷ്ടരായുള്ളവര്‍ തോഴരായീടേണം

nallakaaryangalil premamundaakkanam
nalla vaakkothuvaan thraaniyundaakkanam
നല്ലകാര്യങ്ങളില്‍ പ്രേമമുണ്ടാകേണം
നല്ലവാക്കോതുവാന്‍ ത്രാണിയുണ്ടാകേണം

krithyangal cheyyuvaan sradhayundaakkanam
sathyam paranjeedaan shakthiyundaakkanam
കൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുവാന്‍ ശ്രദ്ധയുണ്ടാകേണം
സത്യം പറഞ്ഞീടുവാന്‍ ശക്തിയുണ്ടാകണം

daivame kaithozham kelkkumaarakanam
paavamamenne nee kaakkumaarakanam..
ദൈവമെ കൈ തൊഴാം കേള്‍ക്കുമാറാകണം
പാവമാമെന്നെ നീ കാക്കുമാറാകണം

-by Pandalam Kerala Varma Raja, 1963

Categories
poetry

നമഃശിവായ സന്ധ്യാനാമം

നമഃശിവായ സന്ധ്യാനാമം Namah Shivaya sandhya namam – evening prayers (eng / mal text)

നമഃശിവായയാദിയായൊരക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ടു ഞാൻ
ചുരുക്കി നല്ല കീർത്തനങ്ങൾ ചൊല്ലുവാൻ ഗണേശനും
മനസ്സിൽ വന്നുദിപ്പതിന്നനുഗ്രഹിക്ക വാണിയും
നമഃശിവായ പാർവ്വതീശ പാപനാശനാ ഹരേ..!

Namah shivaaya aadiyaayayoraksharangal kondu njaan
Churukki nalla keerthanangal cholluvaan ganeshanum
Manassil Vannudippathin anugrahikka vaaniyum
Namah shivaaya paarvatheesha paapanaashanaa hare!

മനുഷ്യനായി മണ്ണിൽ വന്നു ഞാൻ പിറന്ന കാരണം
മനഃപ്രസാദമില്ലെനിക്കു വ്യാധികൊണ്ടൊരിക്കലും
മുഴുത്തുവന്ന വ്യാധി വേരറുത്തു ശാന്തി നൽകുവാൻ
നമഃ ശിവായ പാർവ്വതീശ പാപനാശനാ ഹരേ..!

Manushyanaayi mannil vannu njaan piranna kaaranam
Manah prasaadamillenikku vyaadhikondorikkalum
muzhuthu vanna vyaadhi verarruthhu shanthi nalkuvaan
Namah shivaaya paarvatheesha paapanaashanaa hare!

ശിവായനാമമോതുവാനെനിക്കനുഗ്രഹിക്കണം
ശിവാ കൃപാ കടാക്ഷമറ്റെനിക്കുമില്ലൊരാശ്രയം
ശിവായ ശംഭുവിൻ പദാരവിന്ദമോടു ചേർക്കണം
നമഃ ശിവായ പാർവ്വതീശ പാപനാശനാ ഹരേ

Shivaaya naamamothuvaan enikka anugrahikkanam
shivaa kripaa kataakshamatte enikkumilloraashrayam
shivaaya shambhuvin padaaravindamodu cherkkanam
Namah shivaaya paarvatheesha paapanaashanaa hare!

വലിയ മാമല മകളെ വാമഭാഗേ വെച്ചതും
വഴിവോടു പകുത്തു പാതി ദേഹവും കൊടുത്തതും
വടിവോടങ്ങു ഗംഗ ചന്ദ്രമൗലിയിൽ ധരിച്ചതും
നമഃ ശിവായ പാർവ്വതീശ പാപനാശനാ ഹരേ.!

Valiya maamala makale vaamabhaage vechathum
vazhivodu pakuthhu paathi dehavum koduthhathum
vadivodangu ganga chandra mouliyil dharichathum
Namah shivaaya paarvatheesha paapanaashanaa hare!

യമൻ വരുന്ന നേരമങ്ങെനിക്കു പേടി പോക്കുവാൻ
എരിഞ്ഞ കണ്ണിലഗ്നിയോടെ യമനെ ഒന്നു നോക്കണം
ഇണങ്ങി നിന്ന ദേഹി ദേഹമോടു വേർപെടുമ്പോഴും
നമഃ ശിവായ പാർവ്വതീശ പാപനാശനാ ഹരേ..!!

Yaman varunna neram angenikk pedi poguvaan
erinnja kannil agniyode yamane onnu nokkanam
inangi ninna dehi dehamodu verpedumbozhum
Namah shivaaya paarvatheesha paapanaashanaa hare!

Categories
poetry

morning poetry

talirin tumbil kulirin cimizhu
atinullilum undarivin niravu

atutaanallayo naam tedendatu
atutaanallayo naam nedendatu…

തളിരിൻ തുന്പിൽ കുളിരിൻ ചിമിഴ്
അതിനുള്ളിലും ഉണ്ടറവിൻനിറവ്
അതുതാനല്ലയോ നാം തേടേണ്ടതും
അതുതാനല്ലയോ നാം നേടേണ്ടതും

pearl drop glistens
on a leaf blade’s tip—
there is fullness of wisdom
even in that drop.

isn’t that drop all we need
isn’t it all we should get

— vipin chandran

Categories
Bharat poetry sanskrit

kaupina panchakam

Kaupeena Panchakam by Sri Adi Shankaracharya
This is a very short poem with five stanzas written by Shankaracharya which glorifies the life of a Sannyasi. A Sadhu renounces everything before entering into Sannyas and wears only a kaupina aka kaupeena (loincloth). That too is for the sake of the world.

वेदान्तवाक्येषु सदा रमन्तो
भिक्षान्नमात्रेण च तुष्टिमन्तः ।
विशोकमन्तःकरणे चरन्तः
कौपीनवन्तः खलु भाग्यवन्तः ॥

Vedantha Vakhyeshu Sada ramantho,
Bhikshannamathrena trishtimantha,
Vishokamantha karane charantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha -1

Who is revelling in the thoughts of Vedantic declarations,
Whom does a meagre portion of begged-food satisfy,
Who is walking around without a trace of sorrow
The man with just the loincloth is indeed the lucky one. -1

मूलं तरोः केवलमाश्रयन्तः
पाणिद्वयं भोक्तुममन्त्रयन्तः ।
कन्थामिव श्रीमपि कुत्सयन्तः
कौपीनवन्तः खलु भाग्यवन्तः ॥

Moolam tharo kevalam ashrayantha,
Panidhvayam bhokthuma manthrayantha,
Kandhamiva sreemapi kuthsayantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha -2

Who rests (sleeps) at the roots of a tree,
Taking only two hands-full of food
Who is disregarding wealth as a torn piece of cloth
The man with just the loincloth is indeed the lucky one. -2

स्वानन्दभावे परितुष्टिमन्तः
सुशान्तसर्वेन्द्रियवृत्तिमन्तः ।
अहर्निशं ब्रह्मसुखे रमन्तः
कौपीनवन्तः खलु भाग्यवन्तः ॥

Swananda bhava pari thushti mantha,
Sushantha sarvendriya vruthi mantha,
Aharnisam brahma sukhe ramantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha – 3

Always contented in the joy of ones own self
Who is peaceful by curbing desires his senses
Who is immersed day and night in the bliss of Brahman
The man with just the loincloth is indeed the lucky one. -3

देहादिभावं परिवर्तयन्तः
स्वात्मानमात्मन्यवलोकयन्तः ।
नान्तं न मध्यं न बहिः स्मरन्तः
कौपीनवन्तः खलु भाग्यवन्तः ॥

Dehadhi bhavam parivarthayantha,
Swathmana athmanyavalokayantha,
Naantha na Madhyam na bahi smarantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha – 4

Always witnessing the changes of his own body,
Who is seeing himself as the Self, the changeless,
And who never bothers to think about the end, middle and outside (of the world),
The man with just the loincloth is indeed the lucky one. -4

ब्रह्माक्षरं पावनमुच्चरन्तो
ब्रह्माहमस्मीति विभावयन्तः ।
भिक्षाशिनो दिक्षु परिभ्रमन्तः
कौपीनवन्तः खलु भाग्यवन्तः ॥

Brahmaksharam pavanamucharantho,
Brahmahamasmeethi vibhavayantha,
Bhikshashano dikshu paribramayantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha – 5

Always singing the sacred glory of Brahman, the eternal
Always contemplating that ‘I am Brahman’,
Who is wandering around just on alms obtained,
The man with just the loincloth is indeed the lucky one. -5